چاقی وافزایش خطر ابتلا به سرطان

 12 می 2015- محققان اعلام کردند: احتمال ابتلا افراد دارای اضافه وزن به سرطان بیشتر است، آنها معتقدند مازاد تجمع چربی در بدن با چرخه های هورمونی مختلف و متابولیسم قند و چربی تداخل می کند. دکتر willerمتخصص غدد از مرکز جامع سرطان (CCC)بیمارستان و دانشگاه پزشکی وین می گوید: با افزایش ابتلا مردم به چاقی محققان به بررسی ارتباط چاقی، اختلالات متابولیک و سرطان تشویق شده اند. چاقی درمیان کشورهای صنعتی بشدت شایع است، درحال حاضر تنها در اتریش 15 درصد از مردان و ده درصد از زنان به چاقی مفرط مرضی مبتلا هستند.

آخرین پژوهشها نشان می دهد زنان جوان و بخصوص زنان یائسه بیشتر درمعرض این روند منفی قرار دارند. نمایه ی توده ی بدنی برای افراد با وزن نرمال برابر با 18.5تا 24.9، برای افراد چاق بیش از 30 و برای افراد دارای اضافه وزن بیش از 25 است.

 چربی شکمی خطرناک است

 اطلاعات جدید بدست آمده از یک مطالعه ی بین المللی که نتایج آن در مجله ی Lancet oncologyمنتشر شد، نشان می دهد 5.4درصد از همه ی سرطانها در زنان و 1.9درصد از سرطانها در مردانی با BMIبالا مشاهده می شود. این روند بخصوص در سرطانهای مری، روده ، کلیه ، پانکراس و- در زنان - کیسه ی صفرا، تخمدان، رحم و سرطان پستان پس از یائسگی مشاهده می شود.

 دکتر Willerمی گوید: عمدتاً افرادی با BMI(نمایه ی توده ی بدنی) 30 و بالاتر به این نوع سرطانها مبتلا می شوند. به ازاء هر یک واحد افزایش BMI  برای مثال از 29 به 30، خطر ابتلا به سرطان 3 تا 10 درصد بر اساس انواع سرطان افزایش می یابد. چربی شکمی که به چربی احشایی شناخته می شود دارای تأثیرات منفی برسلامت است زیرا این نوع چربی خطر ابتلا به سرطان را افزایش داده و ابتلا به بیماریهای متابولیک مانند دیابت یا بیماریهای قلبی عروقی را تحریک می کند. دلایل ارتباط چربی شکمی و افزایش خطر سرطان به این شرح است: اول اینکه بافت چربی از نظر هورمونی فعال است، هورمونهای تولید شده از بافت چربی سبب ایجاد تغییراتی در تعادل هورمونهای جنسی می شوند برای مثال تبدیل بیشتر پیش سازهای آندروژن به استروژن موجب ایجاد تومورهای مرتبط با هورمونها شده و رشد آنها را تسریع می کند برای مثال اشکال مختلف سرطان پستان و سرطان آندومتر را سبب می شود.

 تغییرات مضر درتعادل هورمونهای جنسی و هورمونهای بافت چربی بطور مستقیم و غیرمستقیم رشد تورموها را تحریک  می کنند. این عدم تعادل همچنین منجر به مقاومت به انسولین می شود که خود سبب افزایش تولید انسولین می گردد. انسولین نه تنها موجب تنظیم متابولیسم می شود بلکه می تواند به عنوان یک هورمون تحریک کننده ی رشد، مشوق تقسیم سلولها و رشد تورموها شود.

 به همین دلیل ارتباط نزدیکی بین دیابت و برخی انواع سرطان از جمله سرطان کبد و  پانکراس مشاهده می شود. بالا بودن مقدار قندخون نیز موجب تحریک بیشتر رشد تومورها می شود.

جنبه ی دیگر این موصوع فرآیندهای التهابی مزمنی است که می تواند در ناحیه ی چربی شکمی رخ دهد و این نیز به نفع پیشرفت سرطان است. دکترWillerمی گوید: شما می توانید با کاهش وزن یا توجه به حفظ وزن سلامت از ابتلا به بسیاری از انواع سرطان جلوگیری کنید، رعایت رژیم غذایی مدیترانه ای و انجام ورزش نیز به کاهش این خطر کمک می کند. محققان مرکز جامع سرطان در دانشگاه پزشکی وین و بیمارستان وین در حال طراحی مطالعات بیشتر برای بررسی ارتباط چاقی، دیابت و سرطان هستند. برای مثال مطالعه CANCER AND DIABESITY که به بررسی ارتباط بین سرطان و دیابت می پردازد و سایر مطالعاتی که درحال بررسی تأثیر داروهای مختلف دیابت بر سرطان و دوره ی این بیماری هستند. این تحقیقات به بهبود درمانهای دارویی کمک خواهد کرد.

 اندازه ی دور شکم علامت بهتری نسبت به BMIاست

 اگر چه حتی درنشریات علمی از BMI  به عنوان یک مقدار راهنما استفاده  می شود، دکتر Willer  می گوید: BMIبا وزن بدن مرتبط است و بین بافت چربی و حجم ماهیچه ای تفاوتی قائل نمی شود. برای مثال یک بدن ساز که دارای حجم ماهیچه ای بسیار بالایی است و یک فرد چاق بی تحرک دارای BMIیکسان و بالایی هستند، به همین دلیل اندازه ی دور شکم  شاخص بسیار قابل اعتمادتری از اضافه وزن یا چاقی است زیرا با استفاده از آن می توان به طور خاص نسبت بافت چربی را تعیین کرد.

 منبع: www.sciencedaily.com/releases/2015/05/150512075112.htm